Na het nieuws over mijn contract: dit is waar ik nu sta

Sinds ik het nieuws kreeg dat mijn contract niet verlengd wordt, merk ik dat mijn nachten onrustiger zijn. Overdag lukt het meestal wel om mijn gedachten op een rij te houden, maar ’s nachts komen ze toch weer terug. Hoe het verder moet, waar het naartoe gaat, dat soort vragen.

Eerder, op 2 maart, schreef ik al dat mijn derde tijdelijke contract afloopt en niet wordt verlengd. Sindsdien vragen mensen me af en toe hoe het nu met me gaat. Daarom hier een kleine, eerlijke update.

Even terug naar dat bericht

In dat eerdere bericht schreef ik dat mijn contract na drie tijdelijke contracten stopt. Dat moment komt voor veel mensen vroeg of laat voorbij, maar dat maakt het niet automatisch makkelijker.

De reacties van de mensen die dichtbij mij staan waren niet alleen verbaasd, maar ook warm en meelevend. Dat helpt. Tegelijkertijd verandert het niets aan de situatie zelf: het contract loopt af en daarna begint een nieuwe fase.

Onrustige nachten

Sinds ik het nieuws kreeg merk ik dat mijn nachten soms wat onrustiger zijn. Niet dramatisch, maar genoeg om te merken dat het door mijn hoofd blijft gaan.

Overdag kun je dingen vaak redelijk rationeel bekijken. Er zijn stappen die je kunt zetten, mensen die je kunt benaderen, vacatures die je kunt bekijken. ’s Nachts werkt dat toch anders. Dan komen die vragen gewoon weer terug.

Dat hoort er waarschijnlijk ook gewoon bij.

Niet meer de jongste

Een van de gedachten die daarbij meespeelt is iets waar veel mensen vroeg of laat tegenaan lopen: leeftijd en arbeidsmarkt.

Ik ben de jongste ook niet meer. Dat betekent niet dat er geen kansen zijn, maar het zorgt er wel voor dat je soms anders naar de toekomst kijkt. Vooral als het gaat om zaken zoals een vast contract.

Dat zijn precies de gedachten die zich ’s nachts makkelijker aandienen dan overdag.

De vorige keer was anders

Het is ook niet de eerste keer dat ik met deze situatie te maken krijg. In het verleden heb ik dit ook al eens meegemaakt.

Toch voelt het anders dan toen. De omstandigheden zijn veranderd en ik sta op een andere plek in mijn leven dan destijds. Daardoor kijk je ook anders naar wat er komt.

Werken in Friesland

Een ander verschil met toen is de regio waarin ik woon en werk.

Destijds woonde ik in het midden van het land. Daar zitten simpelweg meer bedrijven en daarmee ook meer vacatures. De arbeidsmarkt is er breder.

Hier in Friesland ligt dat anders. Er zijn minder bedrijven en daarmee ook minder plekken waar je terecht kunt. Dat betekent niet dat er geen mogelijkheden zijn, maar het aanbod is gewoon kleiner.

Niet stil blijven zitten

Ondertussen probeer ik natuurlijk niet stil te blijven zitten.

Rond dezelfde tijd dat ik mijn blogpost publiceerde heb ik ook op LinkedIn gedeeld dat ik opensta voor nieuw werk. De reacties daarop waren gelukkig erg positief. Mensen die me succes wensen, maar ook mensen die actief meedenken of contacten aanbieden.

Ik heb mijn netwerk ingeschakeld in de hoop dat daaruit nieuwe mogelijkheden ontstaan. Daarnaast zijn de eerste sollicitaties inmiddels de deur uit.

Dat zijn stappen die je kunt zetten. Ze helpen ook om het gevoel te houden dat je vooruit blijft bewegen.

Dit is waar ik nu sta

Voor nu is dit simpelweg waar ik sta.

Mijn contract loopt af, ik ben actief op zoek naar wat er hierna komt en ik probeer mijn netwerk zo goed mogelijk te benutten. Waar dat precies naartoe leidt weet ik nog niet.

Misschien hoort dat ook gewoon bij dit moment. Dit is de situatie zoals die nu is. En van daaruit kijk ik verder.

Mocht je denken dat we eens moeten praten over een mogelijke samenwerking of vacature, dan kun je me altijd bereiken via het contactformulier. Mijn inbox staat open.