Valentijnsdag: liefde, met tegenzin (maar wel met een gedichtje)

Valentijnsdag. Alleen het woord al.

Laat ik maar meteen eerlijk zijn: ik heb helemaal niks met Valentijnsdag. Sterker nog, ik vind het een vreselijke dag. Zo. Dat is eruit. Maar ja… ik ben getrouwd. En mijn vrouw verwacht dat ik er iets aan doe. Dus daar sta je dan, half februari, met een innerlijke strijd tussen principe en pragmatisme.

Een cadeautje. Met een gedichtje. Ik hoor het mezelf zeggen en voel me tegelijk 83 jaar oud.

De commerciële luchtbel in hartvorm

Valentijnsdag voelt voor mij als één grote commerciële luchtbel, strak opgeblazen door marketeers met roze confetti in hun haar. Alles is duurder, alles is “romantisch” en alles lijkt vooral bedoeld om ons consumenten geld uit de zakken te kloppen.

• Een romantisch etentje (met een speciaal Valentijnsmenu dat toevallig 40% duurder is)
• Een romantische hotelovernachting (met rozenblaadjes die je zelf mag opruimen)
• Dure chocoladedozen
• Nog duurdere boeketten

En dan de onvermijdelijke vraag: hebben we dit echt nodig?

Is “ik hou van je” niet meer genoeg?

Wanneer zijn we precies gestopt met geloven dat af en toe een bloemetje en een oprechte “ik hou van je” genoeg is? Wanneer werd liefde een kalenderitem met een budget?

Durven we als verliefde vrijgezel niet meer stiekem een liefdesbriefje in een jaszak te stoppen? Of een appje te sturen dat nergens anders over gaat dan: ik moest ineens aan je denken?

Misschien ben ik inderdaad een saaie ouwe lul. Dat sluit ik niet uit. Maar ik mis soms de eenvoud. De ongeplande liefde. De momenten zonder prijskaartje.

En toch… doe ik mee

Want hier komt de twist: ik hou wél van mijn vrouw. Heel erg zelfs. En als zij blij wordt van een klein cadeautje en een knullig gedichtje, dan schrijf ik dat gedichtje. Met liefde. En met lichte tegenzin. Maar vooral met liefde.

Niet omdat het Valentijnsdag is. Maar omdat zij het is.

En misschien is dat wel het compromis: meedoen, zonder erin te geloven. Net zoals ik ook kaarsjes aansteek terwijl ik vloek op IKEA-handleidingen.

Liefde buiten 14 februari

Misschien is Valentijnsdag vooral een mooie reminder om het de rest van het jaar niet te vergeten. Op 27 maart. Of 29 september. Of op een doodgewone dinsdag waarop niemand iets verwacht.

Dus ja, ik koop een cadeautje. Ik schrijf een gedichtje. En daarna ga ik weer verder met mijn leven, waarin liefde hopelijk niet afhankelijk is van een commerciële feestdag.

Fijne Valentijnsdag. Of niet. Ook goed ❤️